Ευρωπαϊκή Ένωση – Ασφάλεια και Υγεία στον χώρο Εργασίας

Η συνεχιζόμενη πανδημία έχει επιφέρει σοβαρό πλήγμα στον τομέα της Υγείας σε ολόκληρο τον πλανήτη, με την Ευρωπαϊκή Ένωση να πληρώνει βαρύ τίμημα σε όλη αυτή την περίοδο, με τις επιπτώσεις να είναι εμφανείς σε πολλούς τομείς. Οι εργαζόμενοι στην Ένωση, ανεξαρτήτως από την χώρα στην οποία ζουν, έχουν υποστεί τεράστιο πλήγμα το οποίο μπορεί να γίνει ορατό σε πολλά επίπεδα όπως είναι η ψυχολογική πίεση την οποία δέχονται, η οικονομική εξαθλίωση που είναι πλέον μακροχρόνια ιδιαίτερα για τους οικογενειάρχες, αλλά και η πίεση για να εργάζονται υπό διαφορετικές εργασιακές συνθήκες. Όλα αυτά αποτελούν μόνο μερικά από τα θέματα τα οποία έχουν γίνει ορατά και θα αναπτυχθούν σε μεγαλύτερο βαθμό, εάν δεν παρθούν σοβαρά μέτρα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εργασίας (ILO) σε μια αρχική τους έκθεση η οποία δημοσιεύθηκε στα αρχικά στάδια της πανδημίας, υπολογίζει ότι οι συνολικές εργατοώρες θα μειωθούν κατά 6.7%, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει σε πολλαπλά κοινωνικά προβλήματα, αλλά και σε θέματα Ασφάλειας και Υγιεινής στο χώρο εργασίας. Όλα αυτά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον ορισμό της Υγείας η οποία ορίζεται σε τρία επίπεδα (σωματική, πνευματική, ψυχολογική), αλλά και τις αρχές της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία μέσα από μια σειρά από νομοθεσιών έχει προσπαθήσει να προστατεύσει το σημαντικότερο αγαθό του ανθρώπου.

Μπορεί κατά τη συγκεκριμένη περίοδο η προσοχή της Ένωσης να έχει επικεντρωθεί πλήρως στην αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά αυτό δεν μπορεί να αποβεί εις βάρος των υπόλοιπων εργαζομένων, αφού, ως αποτέλεσμα της ανεπάρκειας πολλών κρατών για να επενδύσουν στρατηγικά στον τομέα της Υγείας, οι εργαζόμενοι θα υποστούν τις συνέπειες, οι οποίες θα γίνουν πιο ξεκάθαρες τα επόμενα χρόνια. Ήδη, σε πολλές χώρες καταγράφονται μεγάλες τάσεις αυτοκτονιών οι οποίες φτάνουν μέχρι και το 145%, κάτι το οποίο είχε παρουσιαστεί και κατά την διάρκεια της οικονομικής και τραπεζικής κρίσης της περιόδου 2007-2013. Μέσα σε αυτές τις χώρες αναφέρονται και οι πλέον ανεπτυγμένες, τόσο εντός όσο και εκτός της Ένωσης, κάτι το οποίο δημιουργεί ένα περίπλοκο πλέγμα.

Η Ένωση οφείλει άμεσα να στραφεί προς την αντιμετώπιση όλων αυτών των θεμάτων αφού σε διαφορετική περίπτωση, οι επιπτώσεις μπορεί να είναι εξαιρετικά σκληρές για εκατομμύρια εργαζομένους. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η ψυχική υγεία των εργαζομένων αποτελεί ένα από τους πλέον βασικούς παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά την παραγωγικότητα τους. Κατά την δεδομένη περίοδο, η επικέντρωση στο συγκεκριμένο παράγοντα είναι εξαιρετικά σημαντική, και παρόλο που αρκετοί θεωρούν αυτή την προσέγγιση ως θεωρητική, αυτό αποτελεί ένα από τα πλέον δύσκολα εγχειρήματα στα οποία η Ένωση θα αντιμετωπίσει σημαντικές δυσκολίες. Οι προσκλήσεις και η δυσμενής ψυχολογική κατάσταση των εργαζομένων θα αυξάνεται όσο περισσότερο συνεχίζονται τα μέτρα εγκλεισμού, τα οποία θεωρούμε εντελώς παράλογα, αφού δεν λαμβάνουν υπόψη μια σειρά από άλλους παράγοντες.

Για την Κυπριακή Δημοκρατία, ως μέλος της Ένωσης, οι προκλήσεις στον τομέα της Ασφάλεια και Υγείας στον χώρο εργασίας θα είναι ακόμα μεγαλύτερες, αφού άλλα πολλά προβλήματα θα πρέπει να αντιμετωπισθούν, τόσο από τους εργαζομένους όσο και από το ίδιο το κράτος. Αυτά αφορούν στις εξώσεις από την πρώτη κατοικία, αφού τα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια (ΜΕΔ) θα αυξηθούν σε τεράστιο βαθμό και θα προστεθούν στο ήδη μεγάλο ποσοστό. Επίσης, οι Μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα έχουν δυσκολίες στο να κρατήσουν το ανθρώπινο δυναμικό τους, αφού και οι ίδιες έχουν πληγεί από τα εντελώς παράλογα, εξοντωτικά, προκλητικά, και προσβλητικά μέτρα του κράτους, τα οποία τις έχουν οδηγήσει στην κατάρρευση.

Η Υγεία στο χώρο εργασίας δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα απλά και μόνο με την επίκληση της πανδημίας. Οι θεραπείες τύπου ‘σοκ’ δεν έφεραν και δεν θα φέρουν ποτέ αποτελέσματα. Δυστυχώς τα δύσκολα για τους εργαζομένους είναι πίσω και τα επόμενα χρόνια θα το δείξουν αυτό, δυστυχώς.

Δρ. Αμβρόσιος Προδρόμου

Ακαδημαϊκός – Σύμβουλος Εκπαίδευσης και Επιχειρήσεων

[email protected]